22-02-06

nog maar eens iets posten...

want het gebeurt veel te weinig de laatste tijd. Niet dat er niks gebeurt in een kempisch cafeetje, integendeel, er gebeurt te veel, en er moet zoveel gebeuren dat het bloggen er aan inschiet. Maar alla, een anekdote dan maar... Moe gaat ook al eens graag op stap, buiten zijn eigen koninkrijk dan, wel te verstaan. Op naar Leuven dus, de enige plaats hier in de buurt waar doordeweeks ook al eens iets te beleven valt. Een toogappel zag dit wel zitten en ging mee. Eigenlijk was het plan nog ietske anders ontstaan. Moe had zijn vurige Black Stallion geparkeerd met de parkeerlichtjes aan en was hem enkele dagen vergeten.Gevolg: buiten wat gehik gaf de black stallion geen kik. Even aan de electrisch geleidende navelstreng van het groene gevaar hangen hielp de black stallion wel weer aan zijn dierlijke grom, maar daarmee was de levenskracht niet voldoende aangevuld voor een volgende start. Enkel een lange rit zou dit oplossen. Dus werd het plan opgevat een ritje naar Leuven te wagen, daar een verfrissing te nuttigen en dan wederom huiswaarts te keren. In Leuven aangekomen werd de verfrissing er twee, dan drie, u hoort het al aankomen... Moe was in een aangenaam gesprek verwikkeld tot het hem opviel dat zijn mede-toogappel wel heel stil geworden was. De mede-toogappel had namelijk iets te diep in het glas gekeken en was in een diepe slaap of aanverwante toestand gesukkeld. Nader onderzoek wees uit dat er ook een klaarblijkelijk copieuze maaltijd een uitgang gezocht had tot onder zijn stoel. Geen denken aan dat dit vaag aan een menselijk lichaam herinnerende wrak in de black stallion de terugreis zou kunnen ondernemen, dus : andere oplossing. De toogappel werd vakkundig op twee paar sterke schouders gehesen en richting voorlopige verblijfplaats, zijnde de keukenvloer van een bevriende kotbewoner, gebracht. Aangezien de terugreis voor onbepaalde tijd werd uitgesteld, besloot Moe dan maar zijn verblijf zo aangenaam mogelijk te maken en de feestelijkheden verder te zetten. Door het wegvallen van de BOB-verplichting werd het zelfs nog een zeer jolige avond. Toen de mede-toogappel echter 's anderendaags wakker werd, zag hij er wel zeer raar uit. Wat was er gebeurd, in zijn roes had hij, op zoek naar wat warmte, zich tot bij de radiator gesleept, en was er met zijn hoofd bovenop in slaap gevallen. Gevolg : een mooi roostervormig rood tekeningetje op zijn voorhoofd ...

11:55 Gepost door moe the bartender | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

bdb heerlijke humor

Gepost door: demopperpot | 02-03-06

De commentaren zijn gesloten.